غلامرضا اصفهانی

(1307 / 1304 -1250 ق)، خطاط. در اصفهان به دنیا آمد. پدرش از قنادان اصفهان بود كه در اواخر عمر به تهران آمد. وى یكى از معروفترین خوشنویسان بزرگ و معاصر میرزا محمدرضا كلهر بود. او هنوز كودك بود كه به علت حسن خطش شهره گردید. روزى سطرى از خط او را به نظر محمدشاه قاجار رسانیدند و وى او را احضار و پس از امتحان، او را به تعلیم مشق خط شاهزدادگان مأمور كرد و او چند سال مشغول این امر بود. بعد از فوت محمدشاه، در خانه خود به تحریر و تعلیم پرداخت. میرزا غلامرضا جمله‏ى خطوط نستعلیق، از شش دانگ كتیبه تا كتابت خفى و غبار، را استادانه مى‏نوشت و در شكسته‏نویسى هم مهارت داشت و غالبا خط خود را با رقمهاى: «غلام‏رضا»، «غلام‏رضا، یا على مدد»، «یا على مدد»مشخص كرده است. از شاگردان وى: میرزا ابراهیم تهرانى مشهور به میرزاعمو، میرزا حسین‏خان كاتب الخاقان، شاهزاده عباسقلى میرزا ذبیح‏السلطنه، میرزا حسین خوشنویسان و عبدالكریم طهرانى مى‏باشند. مقبره‏اش در صفاییه‏ى شهر رى است.از آثار وى: یك صفحه به خط شكسته نستعلیق كتابت خفى عالى؛ صفحه‏ى دیگر به قلم نستعلیق نیم دو دانگ عالى، كه ظاهرا عریضه‏اى است كه خطاب به ناصرالدین‏شاه قاجار نوشته؛ یك مكتوب به خط شكسته‏ى نستعلیق كتابت عالى، به ناصرالدین‏شاه؛ كتیبه‏هاى مدرسه‏ى سپهسالار، به قلم چهار دانگ كتیبه‏ى عالى و قطعات مختلفى كه تاریخ رقمهاى آن بین سالهاى 1260 و 1303 ق است.

تبلیغات در راسخون

ارسال نظر

با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.

متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.